Kiedyś,
wycieczki nad angielskie rzeki były radosnymi przygodami
"Jakaż to radość żyć tego poranka,"
pisał Wordsworth.
Brzegi kipiały lipami,
irytami, platanami, kaczeńcami.
Zimorodki krążyły nad wodą,
wypatrując cieni pstrągów.
Panie i panowie!
Pragnę oświadczyć,
że już wkrótce,
znowu będziemy podziwiać te wspaniałe widoki,
a to dzięki wysiłkom rządu
i władz lokalnych.
Rzeka powyżej tego punktu będzie wolna od zanieczyszczeń,
od detergentów,
od ścieków,
którymi społeczeństwo przez wieki zatruwało wszystkie nasze wody.
Cieszmy się,
że z nurtu tej rzeki znikną wszystkie obce ciała,
i że wkrótce nie będzie -
- Co to jest?
- Kobieta!
Co ma na szyi?
Ktoś ją udusił!
- To chyba krawat. - Jasne, że tak.
Kolejna ofiara krawaciarza.
Chodźmy, proszę pana.
- Znowu krawat. - Co robi policja?
- Kiedy go złapią? - Prawdziwy kuba rozpruwacz.
Tamten ćwiartował ofiary.
Wysłał nawet nerkę do Scotland Yardu, zawinął ją w papier kredowy.
Pani nie chce cię słuchać.
A może to była wątroba?
To nasz firmowy krawat?
Na zdrowie, panie dowódco eskadry.
Może cię coś zdziwi, Blaney
ale tu za alkohol się płaci.
Personel nie powinien kraść.
Chciałem zapłacić.
Jasne, Koniec picia na mój koszt.Wynocha!
Powiedziałem, że zapłacę. Zawsze płacę.
Choć wszystko jest chrzczone.
Nie udawaj świętego draniu!
Ciągle jestem pod kreską.
Uważaj z kim rozmawiasz!
- Ze złodziejem - O co chodzi?
Mówi, że piję na sępa.
- Nonsens! Zawsze płaci. - Skąd wiesz?
- Pracuję z nim. - Tylko pracujesz?
-O co ci chodzi? - Nie wtrącaj się Blaney, wyjdź.
- Wylałem cię. - On nigdy nie kradnie.
Zawsze płaci.
Złodziej czy pijak, na barmana się nie nadaje.
Woli twoje cycki niż pracę.
Ciągle cię obmacuje, tak mówią klienci.
To ty mnie podszczypujesz.
Nie kłam Babs, chcesz iść z nim?
Idę. Reszty nie trzeba!
Przyślę kogoś po rzeczy.
Zaraz!
Dałem ci 10 funtów zaliczki.
To też chcesz ukraść?
Wiesz co z nimi zrobić.
- Za dużo sobie pozwala. - Właśnie.
- Co zrobisz? - Nie wiem.
- Znajdę inny bar. - Dasz sobie radę?
- Zwróciłeś mu 10 funtów. - Musiałem.
Myślał, że nie mam. Trochę mi zostało.
Jesteś w pracy , nie na randce.
Wypchaj się!
- Uważaj na siebie. - Odezwę się.
Dzięki, Guv.
- Witaj, Dick. - Cześć, Bob.
Miałem wpaść na drinka.
Kto dziś uzdatnia jedzenie i chrzci dzin,
cokolwiek robicie przed otwarciem?
Wylał mnie.
Za co? Znowu lałeś do piwa?
- Pożarliśmy się.
- Dałeś mu kopa? - Bydlak.
Ciągle się czepiał.
Dowódca eskadry barmanem nie dawał mi spokoju!
Jest szwagrem właściciela?
Tak.
Najgorsi są szwagrzy.
Czy "szwagrowie"?
- Co dalej? - Jeszcze nie wiem.
Zgłoś się jak będziesz potrzebował pomocy .
Dzięki.
George!
- Ostatni.
Idź do swojej byłej dobrze jej idzie.
Nie widziałem jej od lat.
- Stare dzieje. - Chyba tak.
Na mnie zawsze możesz liczyć.
- Masz forse? - Tak.
- Na pewno masz?... -Dostałem wypłate.
Weź winogron.
Dam ci pudełko.
Świeży towar.
Zanieś trochę tej twojej, Babs.
Niech ci je obierze. "Obierz mi grono."
Tak śpiewała moja mama.
Przynajmniej nie umrzesz z głodu.
- Nie chcesz kilku funtów? - Jest dobrze.
Jakoś nie widzę. Coś nie gra?
- Co ma nie grać? - Nie wiem.
Pamiętaj, że możesz na mnie liczyć
To już nie będzie ten sam bar.
- Babs została. - Tak,
- i jest ładniejsza niż ty. - Kwestia gustu.
- Zaczekaj. Daj gazetę.
Zarobisz majątek.
Dziś o trzeciej,
Wizyta.
Jej pierwsza gonitwa, biegną cztery klacze inne już wygrywały,
- więc na tej można zarobić 20 do 1.
Postaw wszystko. Nie może przegrać.
Mam przeczucie
Dzięki, Bob.
- Pamiętaj kto ci pomógł. - Witam, panie Rusk.
Pan sierżant. Co słychać?
Nic takiego. Jeśli nie liczyć tego dusiciela.
Nie wiadomo jak go szukać.
- Dajcie ogłoszenie - Bardzo śmieszne! Pan zna wiele babek.
Może spotkały kogoś podejrzanego.
- Może ich koleżanki.
Popytam, ale mają tak źle w głowie,
że można im je urwać i nić nie zauważą.
Musi pan poznać mojego przyjaciela.
Dziwny gość.
- Pogadam z ludźmi. - Dziękuję, panie Rusk.
Dużą brendy.
- Co pan zamówi? - Piwo z serem.
Weźmy coś na ciepło. Mamy czas.
- Witam pana. - Co nam dziś polecisz, Maisie?
Placek pasterski.
Dwa placki,
i dwa piwa.
Dusiciel znowu w akcji.
Widziałem nagłówki w kiosku przed sądem.
Nie zazdroszczę biegłemu w tej sprawie.
- Dlaczego? - Teraz jest łatwiej...
odpowiedzialność mniejsza.
Nie w tym wypadku.
Zabjca to zboczeniec.
Prawo nie wie jak ich sądzić, są wyrzutkami społeczeństwa
Rozmawiamy o zabójcy Maisie,
-lepiej uważaj. - Najpierw je gwałci?
Tak.
Wszystko ma swoje dobre strony.
Robią wrażenie zwykłych miłych facetów
ale emocjonalnie są jak dzieci,
zdolne do prymitywnych nieludzkich zachowań.
- Duża brendy. - Mogą działać pod wpływem impulsu?
- Tak
a ponieważ rządzi nimi potrzeba przyjemności,
stają się groźni gdy nie mogą jej zaspokoić.
- Ogłuchłeś? - Miałabyć duża
a tu jest ledwie na dnie...
Daj potrójną.
Ciekawe czy mają jakiś trop.
Wątpię.
Trudno tu nawet mówić o jednym motywie.
W końcu wpadnie.
Może nie.
Dawno nie mieliśmy seryjnego zabójcy.
To przyciąga turystów.
Cudzoziemcy myślą, że Londyn to miasto deszczu
wielkich taksówek i poćwiartowanych dziwek.
Dick!
Co z wizytą?
Nie mam czasu. Dzięki.
Chodzi o klacz. Wygrała o milę.
20 do 1! a nie mówiłem?
- Zarobiłem majątek. Dzięki. - Nie ma sprawy.
Zaczekaj!
To moja mama. To jest Dick Blaney,
najlepszy lotnik jaki chlał piwo.
- Bardzo mi miło. - Mi też.
Mieszka w Kent, w ogrodzie Anglii!
- Nadal masz winogrona? - Na później.
Powiedz jej, że pestki szkodzą na wyrostek.
- Dzięki za cynk.
Jestem twoim wujkiem.
20 do 1!
Psia krew! Cholera!
Mówię to w imieniu pani Blaney i swoim,
takie chwile pozwalają wierzyć w sens naszej pracy.
Nie robicie tego dla pieniędzy?
Jak każda firma musimy zarabiać,
ale prawdziwe szczęście daje nam radość dwojga samotnych ludzi.
Jest pani bardzo miła. Tak trzymać!
Reszta jest w naszych rękach.
Do widzenia panu.
Do widzenia i dziękuję.
To była przyjemność. Będą państwo szczęśliwi.
Lubicie pszczelarstwo?
- Nie ma jak wspólne hobby.. - Będzie dobrze.
Neville musisz się starać.
Chodźmy do urzędu.
Co ci tak spieszno?
Najpierw do mnie.
Mój świętej pamięci mąż
wstawał o 5.30
o 9.15 witał mnie herbatą w posprzątanym domu
a sprzątał tak cicho,
że przez 14 lat nigdy mnie nie zbudził.
Taki był porządny?
Lubił czystość.Ja też lubię.
Łupież .Trzeba coś z tym zrobić.
Dzień dobry.
Pani jest nowa?
Pracuję tu od roku, czym mogę służyć?
Proszę powiedzieć pani Blaney,
że jest tu jedna z ofiar jej matrymonialnego precederu..
- Pańskie nazwisko? - Blaney.
Były dowódca eskadry
były oficer RAF były mąż pani Blaney.
Czy jest pan oczekiwany?
Tak.Jak zasłużona kara
Proszę pani, przyszedł pan Blaney.
Wpućś go Moniko.
- Cześć, Brenda. - Witaj, Richard.
Co tu robisz?
Pomyślałem, że wejdę.
- Usiądź. - Dzięki.
Miło mi cię widzieć.
Wzajemnie. Ładnie wyglądasz.
Zaczekaj. Mam kilka papierków.
Co słychać? Robisz majątek?
- Interes kwitnie.
Miasto jest pełne samotnych serc, Które szukają drogi do ciebie.
Tak.
W czasach, w których wszyscy uważają, że małżeństwo to piekło,
- ty masz tyle klientów. - Przyszedłeś żeby mnie obrażać?
- Kto cię obraża? - Mów ciszej.
Mam gdzieś tą suchą hipiskę.
Wydaj ją za mąż.
Za 300 - kilowego japońskiego zapaśnika.
To dobre na zamarszczki.
Monica, Już po czwartej.
Jesteś wolna.
Na pewno chcesz zrobić zakupy.
Dziękuję, Na pewno nie będę potrzebna?
Na pewno. Do widzenia.
Zawsze przychodzisz pijany.
Rzadku przychodze pijany.
Wogóle rzadko tu przychodzę. Minął ponad rok.
Byłeś wtedy agresywny.
- To się chyba nie powtórzy.
Jesteś śmieszna.
Miałbym podnieść rękę na boginię miłości?
Co Brenda Blaney połączy niech nikt nie rozdziela!
Mnie nic nie zrobiłeś
ale meble trochę ucierpiały.
Jak ty wyglądasz!
- Daj mi spokój.
Samotni faceci są zaniedbani.
Czystość to wiano kobiety, chyba, że zmieniłaś śpiewkę?
Ale masz humor.
- Co się stało?
Mam fatalny dzień. Straciłem pracę.
Dlaczego?
Bo mnie wylali, dlatego.
Za szklaneczkę brandy.
Szef myślał, że okradam lokal.
Lokal?
Byłem barmanem.
Miałem cynk na gonitwe od dobrego kumpla Boba Ruska.
Płacili 20 do 1, ale nie maiłem forsy żeby postawić.
Przykro mi.
Nieszczęścia chodzą trójkami.
Co jeszcze mnie dziś czeka?
Kolacja ze mną.
Bardzo mi miło, ale -
Ja płacę. W moim klubie.
Najpierw skończę te listy.
Dam ci adres, mógłbyś zapomnieć.
Spotkajmy się o 7:30.
Dzięki za miły wieczór. Było wspaniale.
Dzięki za towarzystwo.
W barze jadałem fatalnie
ale to też nie to.
Ożeń się.
Nie. Wiesz, że w tym jestem słaby. Długo ze mną byłaś?
- 9 lat? - 10.
Dobrze, że odeszłaś.
Czy ja wiem. Miałam szczęście z tą agencją.
Masz szczęście bo od dwóch lat nie jesteś zdana na mnie.
- Tego nie mówię. - Ale tak myślisz.
Jedni mają głowę do interesów inni nie.
- Ja nie mam?
Bzdury! Jestem pechowcem.
Nie moja wina, że zajazd splajtował.
- Zbudowali autostradę. Wiem.
Nie moja wina, że zamknęli wyścigi.
Życie bywa okrótne.
Ale nigdy się nie skarżyłeś.
Co się stało z Richardem Blaney, za którego wyszłam?
Richard Blaney, zasłużony lotnik. Pamiętasz tę pochwałę?
"Za zdolności przywódcze, umiejętności,
i zdecydowanie".
Nastawiłaś go. Oto co się stało.
Jakich zdolności wymagają kontakty z handlarzami
- i urzędasami? Wszyscy słyszą.
Niech słuchają. Oni nie rujnowali swojego świata.
Ty umiałaś go odbudować.
Taka już jesteś. Masz głowę do interesów.
Tak jak wszyscy.
Robisz majątek na tym biurze.
Nie wiesz co to miłość ale możesz ją sprzedawać.
Uczciwie. Kojarząc pary.
Co ty robisz.
- Pomogę panu. - Nie trzeba!
Przepraszam. Nie chciałem.
Chodźmy.
Dasz sobie radę?
Nie miałeś na gonitwę.
Dość mi już pomogłaś.
- Masz płaszcz? - Tak. To ten.
Mój jest różowy.
Nie możesz.
Regulamin klubu.
Dziękuję.
Mam drobne.
Więc to tu?
Mogę wejść? Zobaczę jak mieszkasz.
Idź do siebie. Jest późno.
- Dla kogo? - Dla tych, którzy pracują.
Nie będę długo siedział.
Dobrze, ale tylko na chwile.
Jest pan wolny.
Wysunęły się z kieszeni.
Wkładałem je na miejsce...
Musiały panu wypaść.
Nie chciałem pana budzić.
Wara od moich kieszeni bo ręce połamię!
To znowu pan, panie Robinson.
Niestety.
Jdę na lunch.
Proszę się zapisać na rozmowę.
- Jak pan tu wszedł? - Normalnie.
Główka pracuje.
Czekałem aż sekretarka wyjdzie na lunch.
- Zbędny trud. - Możliwe, ale -
To z panią chcę pomówić.
Nie mogę panu pomóc.
Może pani trzeba tylko chcieć.
Szuka pan specyficznej kobiety.
jak to określić?
Ma pan szczególne upodobania,
i szuka pan szczególnej partnerki.
Kojarzymy normalnych ludzi.
Przykro mi.
Chciałabym zjeść lunch.
Pani się nie stara.
Pomaga pani tym idiotom a ja to co?
Pan jest inny.
Dlaczego?
Mam swoje plusy.
Lubię kwiaty,
...owoce
Budzę sympatię.
Mogę tyle dać.
Przykro mi.
Biura matrymonialne powinny pomagać ludziom.
Nie takim jak pan.
Nasze klientki
pojmują miłość inaczej niż pan.
Znam różne kobiety.
Dobrze.Więc nie jestem panu potrzebna.
- Są inne biura. - Proszę je odwiedzić.
Żadne panu nie pomoże.
Próbowałem.
Ale... to, jest najlepsze...
bo... pani mi się podoba.
Jest pani... w moim typie.
- To śmieszne. - Poważnie.
Szanuję panią,
i umię to okazać.
W naszej branży obowiązuje dewiza.
Dotyczy zwłaszcza owoców.
"Szanuj towar dopóki jest twój."
To dobra dewiza.
Nic ci nie zrobię.
Przecież wiesz?
Przepraszam ale muszę zadzwonić.
Na policję?
Skąd ten pomysł?
Intuicja.
Angielskie?
Jasne.
Skromny lunch.
Skromny....
Jak na kobietę o tak obfitych kształtach.
Są zbyt obfite, stąd ta dieta.
Zapraszam na porządny lunch.
Ktoś musi być w firmie.
- Zamówię co pani zechce.
Dobrze.
Serio? Pójdziemy na lunch?
Jasne.
Umyję ręce. Aah!
- Mieliśmy iść na lunch. - Pójdziemy później.
Wiem czego chcesz, nie tutaj.
- Chodźmy do mnie. - Jesteśmy u ciebie
Czego się boisz?
- Sekretarka, zaraz wróci. - Tak?
Ile ma czasu na skąpy lunch?
15 minut. Będzie tu lada chwila.
Zamknąłem drzwi.
Ma klucz.
Wiesz co spotyka takie kłamczuchy?
Spokojnie.
Nie ma się czego bać.
Zostaw mnie!
Weź pieniądze, są w torebce..
Wystarczy na każdą kobietę. Weź je.
Nie chcę kupić byle kobiety. Chcę ciebie. Jesteś w moim typie.
Pozwól, że odbiorę.
Inaczej ten ktoś zaraz tu przyjdzie.
Zamknąłem drzwi. Nikt nam nie przeszkodzi.
Zostaw mnie, nie będę się opierać.
Musisz. Kobiety lubią się bronić.
Proszę, nie drzyj mi sukienki.
Zdejmę ją jeśli chcesz.
Pięknie.
Nie będziesz się lękać grozy nocy.
Pięknie.
Nie wypuszczonych w dzień strzał.
Pięknie.
Nie będziesz zarazy co zmierzchem kroczy.
Pięknie!
Ni klęsk za dnia się bał.
Pięknie.
Pan da ci aniołów swoich siły, aby cię zawsze broniły.
Pięknie!
Pięknie.
Ty... dziwko!
Kobiety! Wszystkie są takie same.
Ja ci pokażę.
Boże! Krawat!
Jezu, pomóż.
Jest tam kto?
To ja Richard.
Mogę prosić Barbarę Milligan?
Blaney?
Nie wiesz, że o tej porze jesteśmy zajęci?
Może jest w drugiej sali.
Nie będę jej szukał.
- To ty Dick? Do roboty.
Wpadłbym po rzeczy
ale nie chciałbym spotkać Forsythe'a.
Mogłabyś je spakować i spotkać się ze mną?
Na pewno? Nie chcę ci robić kłopotu.
Dobrze. Zaraz kończę. Gdzie przyjść?
Na Leicester Square Odeon, o 4:00.
Dobrze. Muszę kończyć.
Nie pożyczaj mu pieniędzy. Nie odda.
Pilnuj swoich spraw.
- On nie jest dla ciebie. - A ty jesteś?
Szefie! Powąchaj to!
Jak daleko jest lokal, w którym jadła pani lunch?
5 minut stąd.
Dzień dobry panie inspektorze.
Witam wszystkich. To jest pani Miss Barling.
- Wprowadzisz mnie? - Oczywiście.
Ofiara to Brenda Blaney.
Prowadziła biuro, znalazła ją sekretarka,pani Miss Barling,
po powrocie z lunchu ok 2:00.
-Czy pani Barling coś wie? - Sporo.
Widziała byłego męża ofiary, który
wyszedł stąd tuż przed jej powrotem.
Jestem pewna, że to był Blaney.
Widziałam go na dole na ulicy.
Potwór!
Pani wybaczy
ale czy to na pewno był on?
Tak! Dobrze go pamiętam.
Zjawił się wczoraj, zachowywał się starsznie.
Był pijany chciał widzieć panią Blaney.
- Przyjęła go? - Wszystkich przyjmuje. Nawet takich jak on.
- Co było dalej? - Nie wiem.
Zaczęli się kłócić
a pani Blaney dała mi wolne.
Nie chciałam jej krępować, wyszłam.
Wcześniej jednak słyszałam, że Mr Blaney był brutalny
w słowach i czynach.
- Uderzył ją? - Tak sądzę.
- Słyszałam odgłos uderzenia.
Może pani opisać pana Blaney'a?
Chodzi o wygląd, strój..
Postaram się.
Jest po trzydziestce, ma ok 180 cm wzrostu
Brunet, zielone oczy, wąsy.
Waży jakieś 80 kg.
Był w starej marynarce
ze skórzanymi łatami na ramionach i łokciach.
W londynie takich się nie nosi.
Miał też prochowiec.
Bardzo dokładny opis.
Nauczyłam się obserwować mężczyzn.
To było na biurku, pieniędzy nie znalazłem.
Dziwne.
Zrealizowałam jej czek na 50 funtów.
To nie jest dziwne. Gdzie trzymała pieniądze?
- W kieszonce na sówak.
Zbadajcie puder,
może być na skradzionych pieniądzach.
Co z odciskami palców?
Bywało tu zbyt wiele osób.
Coburg Hotel, Bayswater.
Skąd masz na hotel?
- Później powiem. - OK.
- Co słychać? - ostatniej nocy
Oddałem się w czółe ręce łóżek armii zbawienia.
Poznałem takich gości,
że muszę odkazić garderobę.
- Czujesz?
- Spałeś tam? - Tak...starałem się.
- Z tymi dziadami?
Było świetnie. Lekkie rozmowy,
skawinko,
przyjaźnie zawierane przez wolnych ludzi.
- Co to jest skawinko?
Wino zmieszane ze spirytusem skażonym.
- Dlaczego to zrobiłeś?
- Bo biorą 30 pensów za nocleg.
Więc skąd masz na hotel?
Zdobyłem parę funtów.
- Dzisiaj? - Tak.
- Odebrałem stary dług. - Masz szczęście.
Tak.
- Pokój dla dwóch osób. - Nie tutaj!
- Dwa łóżka?,
czy jedno podwójne małżeńskie?
...Podwójne.
- Rozumiem.
322 jest w sam raz. Pokój kupidyna.
- Na prawdę? - Tak.Jest bardzo przyjemny.
- Proszę się wpisać.
Oskar Wilde z żoną.
- Przestań Dick! - Oscar.
- Bez wygłupów!
10 funtów za pokój, i dwa za obsługę.
Zapłaci pan z góry?
-Który pokój? - 322.
Proszę za mną.
Mają państwo dobry pokój.
Kupidyna.
Jego strzały przebiły wiele serc.
Skoczyć do apteki?
Nie, dziękuję.
Proszę to oddać do pralni.
- To też. Niech się pośpieszą.
Jeszcze to.
Niech wszystko odkażą.
Czym?
- Azotoxem.
Śmierć podstępnym robalom. Niech zadrży podła wesz.
- Mają być czyste i wyprasowane.
Spójrz.
Biedna kobieta.
Mam na myśli marynarkę. Posłuchaj.
"Policja poszukuje mężczyzny, którego widziano
na miejscu zbrodni."
"Był w tiuidowej marynarce z łatami na łokciach
i ramionach w rękach miał prochowiec.
- Łaty na marynarce? - Fabryczne!
Gość z 322 miał taką marynarkę.
Oscar Wilde?
Podał fałszywe nazwisko.
Szuka go policja.
To dusiciel.
Jest u nas.
Mam nadzieję, że nie założył jej krawatu.
Nie do wiary! To w kupidynie!
Na samą myśl o takich ludziach
robi mi się niedobrze.
Proszę z policją.
Policja? Dzwonię z hotelu Coburg.
Przyjedźcie Mamy tego gościa
dusiciela.
Jest z dziewczyną.
Chodź tu, jeszcze go spłoszysz.
- Otwierać!
- Police!
Uciekli tylnym wyjściem.
Powiedz szczerze,
wierzysz, że zabiłem kobietę, która przez 10 lat była moją żoną?
To byłoby starszne.
I ten gwałt... po 10 latach małżeństwa?
Nie wiem. Może byłeś o nią zazdrosny.
- O nią? Daj spokój.
Może chciałeś się jej pozbyć?
Już to zrobiłem.
Byliśmy dwa lata po rozwodzie.
Zarabiała dwa razy więcej ode mnie.
To były pieniądze od niej, nie dług.
Tak.
Dała mi je po kolacji.
- 20 funtów. - Dlaczego kłamałeś?
Ze wstydu.
Możliwe.
Zaraz.Jeżeli dała ci pieniądze, dlaczego spałeś w hotelu?
Nie wiedziałem, że je mam.
Włożyła mi je do kieszeni.
Wymyśl coś innego.
Mówię prawdę! Nie chciała mnie krępować.
To się nie trzyma kupy.
Czy spałbym w przytułku gdybym miał dwie dychy?
Nigdy!
- Kto wie! Wąchałaś moją marynarkę!
Spałabyś tam gdybyś nie musiała?
Nie było tak źle.
To dziwne, że kazałeś ją wyczyścić.
Co jest dziwne?
W takich sprawach policja zwykle bada odzież.
Cuchnęła jak diabli!
Przecież wiesz.
Barbara, mówię prawdę.
Czy wyglądam na zboczeńca?
Myślisz, że buszuję po Londynie i duszę kobiety?
Mam tylko dwa krawaty.
Fakt, że marynarka cuchnęła.
Gdybyś wiedział o forsie,
nie spałbyś z tymi dziadami.
Wierzysz mi?
Pewnie tylko ja.
Dzięki.
Ale ja jestem głupia być może
obściskuje mnie zabójca.
- To znaczy, że mi wierzysz. - Pewnie tak.
Hey, co dalej? Szuka cię policja!
Jeszcze o tym nie myślałem.
Idź do nich i powiedz im to samo co mnie.
- Nie mogę. - Musisz!
- Nie uwierzą. - Ja uwierzyłam.
Policja to co innego. Jestem jedynym podejrzanym.
Przekonaj ich żeby szukali kogoś innego.
Wystarczy spojrzeć i wiadomo, że nie jesteś sadystą i zabójcą.
-Blaney!
Dicko!
Nie robiłem takich numerów od czasów Suez.
Tam poznałem Dicka, w eskadrze.
Szatan nie pilot.
Hetty, pamiętasz Dicka?
Jasne.
-To jest pani Milligan. - Miło mi.
- Wpadłem na nich w parku.
Co za szczęście! Kope lat, Dick.
Co u Brendy? Masz z nią kontakt?
Brenda nie żyje.
- Wiem... ty ją zabiłeś! - Spokojnie, on tego nie zrobił.
- Wszystko mi wyjaśnił. - Czyżby?
Był u brędy w dniu kiedy ją zabito.
Dlatego go podejrzewają. Nie słusznie.
Musi gdzieś się ukryć.
Zaprosiłeś go?
To dobry pomysł.
Sąsiedzi nas nie znają.
Jesteś głupi, że się w to mieszasz.
- On tego nie zrobił. - Zrobił!
- Nasz Dicko? - Wasz Dicko, rycerz niebios!
Traktował ją jak szmatę!
Nie prawda.
Pamiętasz jej pozew?
Coś ty z nią robił?
- Pozew? - Nie powiedział pani?
Dostała rozwód bo był szczególnie okrutny.
Dziękuję.
Mówię pradę?
Tak!
Była tam mowa o okrucieństwie psychicznym,
fizycznym i deprawacji.
Tak się umówilismy, ale to nie była prawda!
To był pomysł adwokatów.
Zamiast czekać trzy lata aż dadzą nam rozwód,
za rozpad pożycia poszedłem na to okrucieństwo.
Szczególne okrucieństwo.
Ciekawe czy policja już to czytała.
Boże!
Będą zachwyceni.
- Jest niewinny, na pewno. - Skąd pani wie?
Byli po rozwodzie. Nic do niej nie miał.
Stać go na każdą podłość,
zwłaszcza po pijanemu.
Byłeś pijany?
Nie zrobiłem tego, Hetty.
Przysięgam!
Tłumacz się policji a nie wciągaj w to Johnny'ego.
To był jego pomysł.
Zgadza się. Nie zostawię kumpla w potrzebie.
Zgłoś się na policję
Nie uwierzą.
Jest jedynym podejrzanym, mają tyle dowodów,
że od razu go zamkną.
Proszę go przyjąć, na jedną noc,
zanim coś wymyślimy.
Przyjmiemy go. Nie oddam kumpla glinom.
Jeśli chcesz odpowiadać za ukrywanie podejrzanego
i za utrudnianie śledztwa,
to twoja sprawa.
Ja umywam ręce.
Na szczęście jutro jedziemy do Paryża.
Jeśli nas nie zamkną! Idę na zakupy.
- Lepiej pójdę. - Bzdura.
Lepiej się nie przejmój
Muszę iść. Jestem spóźniona.
- Gdzie pani pracuje, pani Milligan? - W barze.
- On też tam pracował. - Serio?
Jedzcie za granicę aż sprawa ucichnie.
- Pomożecie mi w Bulldogu. - Bulldog?
To mój lokal w Paryżu. Nasze bary są tam w modzie.
Świetny pomysł.
Nie znam francuskeigo.
To angielski bar.
Wystarczy powtarzać "non".
Ty też masz tu wszystkiego dość.
Bądź jutro o 11 na dworcu Victoria, koło kwiaciarni.
Na jedniodniowy wyjazd do Francji nie musisz mieć nawet paszportu.
- OK. - Zgoda!
Żabojady padną na widok angielskiej barmanki.
Muszę iść. Znasz Forsythe'a.
Nikomu ani słowa, że tu jestem.
Będę milczeć jak zaklęta.
Dzięki za pomoc.
Odprowadzę panią do windy.
Smakuje panu?
Moja żona chodzi
na kurs kuchni kontynentalnej.
Nie uczą ich, że
u nas je się potrójne śniadanie.
Angielskie śnaidanie. Nie francuskie zestawy.
- Słucham? - Kawa pół na pół,
z mlekiem, i słodka bółka.
- To było moje śniadanie.
- Ja też wolę nasze tradycje.
Przepraszam.
To z laboratorium
- Zbadali banknot, którym Blaney zapłacił za hotel.
Są na nim ślady takiego pudru
jaki znaleźliśmy w torebce pani Blaney.
- Dziękuję.
Sierżancie, mamy szczęście.
- No to już po nim. - Na to wygląda.
To mój pierwszy świr. Jacy oni są?
Różnią się między sobą, ale nie tak bardzo.
Nie cierpią kobiet i są impotentami.
- Impotent? - Może być gwałcicielem.
Podnieca ich zabijanie,
nie sex.
Ponad to są sadystami.
- Wie pan co to znaczy?
Jeśli nie, proszę to przeczytać: Pozew rozwodowy pani Blaney.
Ten to miał zwyczaje.
Daj mi go. Inspector Oxford.
Nazywam się Felix Forsythe.
Jestem szefem baru Globe.
Przeczytałem, że prowadzi pan sprawę dusiciela.
Zgadza się.
Mam kilka informacji.
Gość, którego szukacie, ten w marynarce z łatami.
Znam go. Był tu kiedyś barmanem.
Nazywa się Richard Blaney. Kawał drania.
To na pewno on?
Zniknął z barmanką? Co to znaczy?
Była z nim w nocy i nie wróciła.
Wegług mnie jest w niebezpieczeństwie.
Jeśli jeszcze żyje.
Dzięki za informację.
Jak wygląda ta barmanka?
Jeśli tak to o 8.00 jeszcze żyła.
o 8.00?
To gdzie się podziała? Miała być o 11.00!
Chcę wiedzieć czy przyjdzie do pracy? Zostawiła rzeczy!
W takim razie przyjdzie.
Dziś dla dziewczyn strój jest ważniejszy niż opinia.
Dziękuję panu, przyślę tam kogoś.
To był niejaki Forsythe, szef baru Globe, Covent Garden.
Na szczęście nie sprzedaję ziemniaków.
- I tak mam dość kłopotów.
Słusznie. Beznadziejny biznes.
Zbiór kosztuje fortunę, transport też.
I co z tego masz? Nic.
Nikt ich nie chce.
Dziś w nocy odsyłam ciężarówkę do Lincolnshire.
Po co? Wysypia je do dołu.
A na świecie sa głodni ludzie.
I spragnieni.
Wypij kolejkę z wujkiem Bobem.
Witaj!
Gdzieś ty była? To wczoraj miałaś krótszą zmianę!
Spałaś z zabójcą.
- Skąd wiesz?
Zaniosłaś mu rzeczy. Nie wróciłaś na noc.
- Pilnuj swoich spraw! - Jak śmiesz!
Martwiłem się o ciebie. Dzwoniłem na policję.
- Chcą cię przesłuchać.
Szukają twojego kochasia.
Zamkną go tam, gdzie już nikogo nie udusi!
Im szybciej tym lepiej.
Nie mów tak o nim!
Masz szczęście, że żyjesz!
Gdyby nie robota już bym cię wiózł napolicję!
- Jedziemy po pracy. - - Mnie tu nie będzie!
Wypchaj się tą robotą!
- Chodź tu! - Odwal się!
Masz gdzie spać?
- To ty, Bob.
- Wiem, że się pożarliście. - Bydlak.
To prawda.
Zatrzymaj się u mnie.
Będziesz sama. Ja wyjeżdzam.
- Nie kręcisz? - Wyglądam na takiego?
Wszyscy jesteście tacy sami.
- Na prawdę wyjeżdzasz? - Wieczorem.
Chata jest twoja. Zaprowadzę cię
a potem pójdę po twoje rzeczy do baru.
Jestem porządny gość.
Dzięki. Zostanę jedną noc.
- Jak chcesz. - Jutro
jadę do siostry do Southall.
Zostawisz go w potrzebie?
Wszystko zależy od niego.
Pomogę mu. Powiesz gdzie się ukrywa?
- Nie mogę, Bob. Obiecałam. - Ohh!
Przestań przecież to mój kumpel.
Nie mogę.
Musisz dotrzymać słowa.
Zmiana pracy to dar losu. Zrywa cię z kolein.
Taka dziewczyna powinna korzystać z życia.
Afryka, California, Jaffa.,
Byłbym tam gdyby nie robota.
Ale ty możesz zrobić co chcesz!
Przed tobą całe życie.
To tutaj. Mieszkam na drugim piętrze.
Nie mówiłem ci
ale jesteś w moim typie.
-Tim? - Witaj skarbie.
- Jesteś głodny? - Tak!
Już podaję.
Soupe de poisson.
- Będzie ci smakowała. - A pewnością.
Nie czekaj na mnie. Zajmę się drugim daniem.
Jak tam śledztwo? Jest przełom?
Nie, ale będę szczęśliwy jak zgarniemy Richarda Blaney'a.
Wiesz gdzie go szukać?
Nie. Jego przyjaciółka rzuciła pracę i przepadła.
- Jesteś pewny, że to on?
Na 100 procent.
Nie mamy innych podejrzanych.
To musi być on.
Kiedy popełniono zbrodnię
był w biurze.
Mamy rzeczy, które oddał do pralni.
Jest także puder
z Armii Zbawienia.
Nie rozumię.
Kto w Armii Zbawienie używa pudru?
Poprzednią noc Blaney spędził w przytułku.
- Na pewno?
Zrobił błąd i podał nazwisko.
Były lotnik nie śpi w przytułku jeśli ma pieniądze.
- Chyba nie.
Więc ich nie miał.
Wczoraj jednak spał...
w hotelu Coburg w Bayswater,
wysoki rachunek uregulował dziesięcio-funtowym banknotem.
Były na nim ślady pudru, które znaleźliśmy w torebce ofiary.
Sprawca zabił panią Blaney
a potem okradł.
Jest więc zabójcą i złodziejem.
Wszystko jasne.
Chyba tak.
Jest też kelnerka,
z klubu ofiary,
która mówi, że Blaney był bardzo agresywny.
Nie grzeszył opanowaniem.
To słabość większości psychopatów.
Znam się na tym.
Gdybyś widziała jego pozew rozwodowy.
Co jest w tej zupie?
A co, nie dobra?
Pyszna.
Intrygują mnie...
jej składniki.
Dynka, dorsz,
węgorz, makrela,
sardele i żabnice.
To dość pożywne
więc drób powinien wystarczyć.
Caille aux raisins.
Hmm?
Przepiórka w winogronach.
Ahh!
- Jestem zmartwiony. - Blaneyem?
Zniknął ze znajomą z pracy.
Boję się o nią.
Jesteś w wielkim błędzie.
To nie może być on.
Jak długo byli małżeństwem?
10 lat.
Właśnie.
Crime de passion po tylu latach?
Jesteśmy razem 8 lat
a ty od razu usypiasz.
Możliwe, ale ja cię nie poniżam,
Mamy mocne dowody.
Psychopaci nie kierują się logiką.
Może im odbić z byle powodu.
Znajdziemy go zanim... poczuje głód.
Boże!
Ty dziwko! Gdzie ta szpilka?
Gubi pan towar!
- Ziemniaki się wysypują.
Widziałeś to?
- O co chodzi?... Co to jest? - Właśnie.
- Zbudź się!
- Wynocha! - Co jest?
Najpierw Brenda potem ona!
- Kto? - Ta, z którą tu byłeś!
- Babs?
Udusiłeś ją tak jak wszystkie inne!
Nie żyje?
Nie udawaj. Wynocha.
Wezwałabym policję ale nie chcę się mieszać.
Nie do wiary.
To prawda, słyszałem w radiu.
Była w ciężarówce z ziemniakami.
Zidentyfikował ją facet z waszego baru.
Wie gdzie była. Sam ją tam wrzucił!
Nie pleć? Byłem tu całą noc.
Kłamiesz. Nie wierzę ci.
Nie ważne
w radiu mówili, że kiedy ją znaleziono o 3.00 rano
nie żyła od 12 godzin.
Zabito ją wczoraj przed 15.00.
Dick był tu cały czas od jej wyjścia.
Nie mógł tego zrobić.
- Biedaczka. - Ja mu nie wierzę.
To są tylko domysły.
Poszliśmy spać o 11:00, Dick był z nami.
Nie mogą się mylić o 8 godzin.
Wiesz co to znaczy? Masz alibi.
Chyba tak.
Chyba? Powiemy policji, że byłeś tutaj.
Zrobicie to? Przed wyjazdem?
- Jasne, z radością. - Nie radzę!
Pomogłeś przestępcy.
- Nie jest przestępcą. - Policja myśli, że jest!
Mają dowody.
Wiemy, że jej nie zabił. Zeznamy, że był tutaj.
Skąd wiesz, że nie zabił!
Ten komunikat może być pułapką.
Pewne jest,
że odpowiesz za ukrywanie przestępcy.
Nie trafisz za granicę,
tylko za kratki.
Hetty ma rację. Sam widzisz.
Nie pójdziesz na policję?
- Przecież słyszałeś. - A moje alibi?
Muszę jechać do Paryża. Nie mogę ryzykować.
Skazujesz mnie na dożywocie!
Kiedyś znajdą tego dusiciela.
Ty tchórzu!
Podnosisz żagle i spływasz?
Draniu!
Lepiej wyjdź!
Wezwę ochronę.
Chcesz się w to mieszać?
Ostatnie godziny wolności spędzę w lepszym towarzystwie.
Wybacz mi, wziąłbym cię do Paryża ale policja
obserwuje porty i dworce.Tak mówili w radiu.
No to masz mnie z głowy.
Jest tu chyba połowa londyńskiej policji.
Nie mogę kantować na wadze.
Może ktoś widział
jak Blaney wrzuca Babs na przyczepę.
- Myślisz, że to był on? - To logiczne.
Myślisz, że nie?
Nie odwrócę się od kumpla.
Nie był moim kumplem.
- Wylałem go za kradzież.
To złodziej i świnia
a inspektor mi nie wierzył.
Teraz mu głupio.
- Myślisz? - Tak.
Dziś rano nie był taki pewny siebie.
Wezwali mnie na identyfikację.
Pokazali mi zdjęcia.Już je mieli.
- Okropny widok. - Ty masz szczęście.
Muszę iść.
Wali się mnustwo klientów. Ludzie są nienormalni.
Od rana oglądają zdjęcia trupów.
Na razie.
Boże!
Co ty tu robisz?
Wybacz, ale nie mam dokąd pójść.
Ludzie, u których byłem jadą do Paryża.
Mówiłeś, że mogę na ciebie liczyć.
Jasne, tylko że starsznie ryzykowałeś.
Tu się roi od glin. Zaczekaj.
Choć do mnie coś wymyślimy.
Może masz wolny pokój.
Wiem, że stawiam cię pod murem
ale musisz mi uwierzyć. Nikogo nie zabiłem!
To absurd! Znasz mnie.
- Nie mógłbym tego zrobić. - Jasne.
Policja starciła głowę.
W takich sprawach nie ma mądrych.
Ten gość to zboczeniec.
Są kobiety, które lubią takich.
Ale ty jesteś inny.
Spokojnie.
Dobrze, że wybrałeś wujka Boba.
Chodź do mnie. Wiesz gdzie to jest?
- Pójdę pierwszy i wezmę torbę
- żebyś nie rzucał się w oczy.
Idź na około. Najpierw wzdłuż rzeki
potem ulicą Southampton.
Brawo! Wejdź.
Rozgość się.
- Ładny pokój. - Moje gniazdko.
Mój dom.
Dom to miejsce, które zawsze cię przyjmie.
Słowa mojej mamy. Znasz ją?
- Tak. - Wspaniała kobieta.
- Wracam do sklepu. Na razie.
Jedzenie w kuchni. Procenty tutaj.
Bob, bardzo dziękuję.
Nie ma sprawy.
Mogę cię o coś prosić?
- Nie podchodź do okna. - Janse. Wybacz.
Bierz przykład ze mnie.
Richard Ian Blaney?
- Tak, o co chodzi? - Jest pan aresztowanyt.
- To konieczne? - Tylko dla takich jak ty.
- Czy to pańska torba? - Tak.
-Dziękujemy za pomoc, panie Rusk. - Do usług, Sierżancie.
Nagrody nie będzie. Może innym razem.
"Cnota jest największą nagrodą."
Gdyby co, jestem w sklepie.
Jak jej idzie ze skrzypcami.Uciekam kiedy ćwiczy.
- Richard Ian Blaney?.
Zatrzymamy pana, w związku z zabójstwem
Brendy Margaret Blaney,
Barbary Jane Milligan i innych.
Ma pan prawo zachować milczenie.
Wszystko co pan powie
może być użyte przeciwko panu.
Coś panu pokażę.
Rusk. To on!
Trzymajcie go. Gdzie to było?
- Tam gdzie go zatrzymaliśmy. - Są jakieś dokumenty?
"Barbara Milligan, bar Globe."
"Covent Garden."
Uzgodnili państwo werdykt?
Tak.
Czy uznaliście Richarda Iana Blaney'a,
za winnego zabójstwa Brendy...
uznano pana za winnego straszliwych zbrodni.
Nad ich potwornością nie będę się rozwodził.
Zapewniam jednak,
że poniesie pan wszelkie konsekwencje.
Skazuję pana na karę
dożywotniego pozbawienia wolności.
To był Rusk!
Rusk!
Rusk, gdzie jesteś?
Ucieknę żeby cię zabić!!
Wszystko mi jedno!
Będę wiedział za co siedzę!
Zapamiętaj to!
To był Rusk!
Rusk? Rusk, gdzie jesteś?
Ucieknę żeby cię zabić!
Wszystko mi jedno!
Będę wiedział za co siedzę!
Zapamiętaj to!
- Widzisz szyld, Hartletts?
a rudego gościa w brązowej marynarce.
Jeszcze jedno kółko, zrób mu dobre zdjęcie.
Znam go.
Był tu ze trzy razy.
Każdy zawód ma swoje ciemne strony
- Na przykład takich klientów? - Tak.
Większości łatwo się pozbyć ale pan Robinson
był uparty.
- Nie rozumiał słowa "nie". - Pan Robinson?
Tak się nazywa.
Jest.
William Robinson.
Chciał żebyśmy znalazły mu kobietę o
...niezwykłych skłonnościach.
Sexualną masochistkę? Musiała lubić ból.
- Tak.
Niech sam pan przeczyta.
Odmówiłyśmy mu ale on wracał.
Myśli pani, że
po tej odmowie
- mógł szukać w innych biurach?? - Z pewnością.
Tacy jak on zrobią wszystko
żeby zaspokoić swoje ochydne namiętności.
Czy macie szczególne powody żeby go szukać?
Tak.Niech ta wizyta pozostanie tajemnicą.
Oczywiście.
Trzeba wezwać lekarza. Raczej karetkę.
Mówiłam, że to nie on.
To był zły ślad.
Kobieca intuicja jest lepsza niż laboratoria.
Uczcie tego w szkołach policyjnych.
Myślisz, że to był Rusk?
To oczywiste.
Znał i te Blaney
- i Barbara...jak jej tam.
Wszystko jasne.
Mówisz, że to zboczeniec.
Dlatego miał ubrania ofiary, które potem podłożył Blaney'owi.
Nie mam dowodów.
a logika?
Już nie intuicja?
Czy intuicja podpowiedziała ci co bym zjadł?
Stek i ziemniaki.
Ale zjesz pied de porc a la mode de Caens.
-To świńskie nogi! - Właśnie.
W sosie podawanym we Francji do flaczków.
Cudownie.
Zamkniesz tego
Robinsona, czy Ruska, czy jak mu tam?
Muszę mieć dowody.
- Intuicja to za mało. - Kiedy będziesz je miał?
Lada chwila.
Serio?
Mów podstępna bestio.
Cóż...
Rusk mógł jechać ciężarówką,
w której była ofiara.
Skąd wiesz?
Trupy nie rozwiązują worków?
Po co wyjął ciało z worka?
Szukał czegoś.
Skąd wiesz?
Zwłoki były już sztywne.
Połamał palce zmarłej żeby to coś odzyskać.
Marzę o normalnym pieczywie.
Co to mogło być?
Medalion? Broszka? Krzyżyk!
Coś co go obciążało
a czego brak zauważył kiedy pozbył się ciała.
Chusteczka z monogramem
Krzyżyk wykluczam.
Dlaczego?
Dewocja i dewiacja często idą w parze.
Tak czy owak znalazł to coś,
niestety.
Mieliśmy też trochę szczęścia.
Kierowca zrobił sobie przerwę w podróży,
przy trasaku pod Londynem.
- Trasak? - Hmm.
Tak kierowcy mówią na bary przy trasie.
Kuchnia jest tam prosta, boczek, jajka
kiełbaski, ziemniaki dużo kawy i herbaty.
Na czym polega wasze szczęście?
Na tym, że,
był to jego jedyny przystanek.
Zabójca mógłby uciec tylko tam.
Spearman pojechał sprawdzić
czy widziano tam Ruska.
Spodziewam się go lada chwila.
Musisz skończyć zanim przyjdzie.
Bardzo smaczne.
Choć mięsa niewiele.
Nie należy się przejadać.
Ja zjem w kuchni musze ubić białka na suflet.
- Witam sierżancie.
- Nie przeszkadzam? - Nie.Proszę.
- Płaszcz proszę rzucić na sofę.
Witam. Coś do picia?
Dobry wieczór. Sam nie wiem...
Jest pan po służbie.
Może Margarite? Pycha.
Tequila, triple sec,
świeży sok z cytryny... i sól na brzegu kieliszka.
- Polecam.
Widzę, że jest pan z siebie zadowolony.
Kelnerka, której pokazałem zdjęcie poznała Ruska.
Był tam kiedy znaleziono ciało.
To nie wszystko.
- Czeka pan na werble?
Powiedziała też, że był rozczochrany,
zakurzony i poprosił o szczotkę do ubrań.
Oto owa szczotka.
To chyba zapach ziemniaków.
Proszę.
Zdrowie.
- Słyszałaś?
- Tak.Miałam rację.
- Proszę to zanieść do laboratorium.
Zamknęliśmy niewinnego człowieka.
My? Ty zamknąłeś.
- Może pan iść.
Pański drink.
Muszę jechać do laboratorium.
Dobra robota.
- Dziękuję.
Biedny Blaney.
Jest w szpitalu.
Jutro pomówię z komisarzem
i wrócimy do tej sprawy.
Będzie narzekał ale mamy dowody.
Dadzą mu odszkodowanie?
Tak,
ale czy można naprawić takie krzywdy?
Biedak.
Zaproś go chociaż na dobrą kolację.
Ugotuję coś pożywnego
Może Caneton aux cerises.
- Co to jest? - Kaczka...
w gęstym słodkim sosie.
Po więziennej diecie, zje wszystko.
Wybacz.
Zajmę się sufletem.
Tabletki działają?
- Śpi jak niemowle. - Ma dość?
Dałem mu 6 tabletek.
Dobrze. Idę do Ruska!
Zaczekaj.
Teraz albo nigdy! Jutro wracam do pierdla.
George? George!
Szybko. Załatw go jak trzeba.
Weź to.
Przyda się gdyby zamknął drzwi.
Doctor? Sister?
Idź po łóżko.
To chyba wylew.
Trzeba go zbadać.
Może to epilepsja lub cukrzyca?
Nie dostałby tej pracy.
Tabletki nasenne! Wsypali mu tabletki.
- Dobranoc.
Kiedy?
Słucham?
Za pięć minut. Czekam na zewnątrz.
Blaney uciekł, wiem gdzie go szukać.
Nie wiedziałem czy
chciał popełnić samobójstwo, czy dostać się do szpitala.
Teraz już wiem.
Nie. Nie!
- To nie ja.
Panie Rusk,
pan nie ma krawata.